Operacja Baytown była wstępnym krokiem w planie, zgodnie z którym brytyjska 8 Armia miała wyruszyć z portu w Mesynie na Sycylii przez wąską cieśninę i wylądować w pobliżu krańca Kalabrii („palca” Włoch) 3 września 1943 roku. Niewielka odległość oznaczała, że barki desantowe mogły wypłynąć bezpośrednio z bazy, a nie być transportowane przez okręty. Brytyjska 5 Dywizja Piechoty (gen. mjr Gerard Bucknall) z XIII Korpusu pod dowództwem gen. por. Milesa Dempseya miała wylądować po północnej stronie „palca”, podczas gdy jego 1 Kanadyjska Dywizja Piechoty (gen. mjr Guy Simonds) miała wylądować na przylądku Spartivento po stronie południowej. Montgomery był zdecydowanie przeciwny operacji Baytown. Przewidywał, że będzie to strata czasu, ponieważ zakładał, że Niemcy stoczą bitwę w Kalabrii; gdyby im się to nie udało, dywersja nie zadziałałaby, a jedynym skutkiem operacji byłoby rozmieszczenie 8 Armii 480 km na południe od głównego lądowania w Salerno. Miał rację; po operacji Baytown brytyjska 8 Armia przesunęła się o 480 km na północ, w rejon Salerno, nie napotykając żadnego oporu poza przeszkodami inżynieryjnymi.