thumb|left|Plan lądowania w Salerno Plany użycia alianckich sił powietrznodesantowych w nadchodzącej operacji przybierały różne formy, z których wszystkie zostały anulowane. Pierwotny plan lądowania wojsk szybowcowych w górskich przełęczach Półwyspu Sorrentina nad Salerno został porzucony 12 sierpnia. Sześć dni później zastąpiono go operacją Giant, w ramach której dwa pułki 82 Dywizji Powietrznodesantowej (pod dowództwem gen. mjr. Matthew Ridgwaya) miały zdobyć i utrzymać przeprawy przez rzekę Volturno. Początkowo rozszerzono ją na całą dywizję, w tym desant powietrzny 325 Pułku Piechoty Szybowcowej, który następnie uznano za logistycznie niemożliwy do przeprowadzenia i zredukowano go do zrzutu dwóch batalionów w Kapui, aby zablokować tamtejszą autostradę. Kapitulacja Włoch 3 września doprowadziła do odwołania operacji Giant I i zastąpienia jej operacją Giant II, czyli zrzutem 504 Pułku Piechoty Spadochronowej na lotniska Stazione di Furbara i Cerveteri, 40 km na północny zachód od Rzymu. Miało to pomóc siłom włoskim w uratowaniu Rzymu, jednego z najważniejszych kulturowo miast świata zachodniego, przed niemieckim zrównaniem z ziemią, co było warunkiem włoskiego rozejmu. Ponieważ odległość od alianckiego przyczółka uniemożliwiała jakiekolwiek znaczące wsparcie wojsk powietrznodesantowych ze strony aliantów, gen. bryg.