inicjatywa ta została odrzucona. Jednocześnie Konica pozytywnie odniósł się do zgłoszonej przez Rizę Daniego i Namika Delvinę inicjatywy utworzenia rządu tymczasowego, podkreślając konieczność konsultacji tej decyzji z władzami włoskimi. Stanowisko to spotkało się z krytyką części delegatów, którzy uznawali, że powołanie rządu nie powinno być uzależnione od zgody państw zewnętrznych. Ostatecznie większość uczestników kongresu opowiedziała się za sformowaniem rządu tymczasowego, uznając to za krok w kierunku stabilizacji państwa.
Wśród uczestników pojawiały się również wątpliwości dotyczące zdolności do obrony interesów Albanii na arenie międzynarodowej. Obawiano się, że zbyt silne uzależnienie od Włoch mogłoby ograniczyć swobodę działania delegacji, a sprowadzenie jej aktywności do kontaktów w Rzymie osłabiłoby jej wiarygodność w oczach opinii publicznej. Przeważał pogląd, że komitet bądź rada byłyby niewystarczające, natomiast powołanie pełnoprawnego rządu mogłoby ustabilizować sytuację polityczną w kraju oraz wzmocnić zaufanie społeczne. Zaproponowano czternastoosobowy skład tymczasowego rządu z Turhanem Paszą Përmetim jako premierem i Prenkiem Bib Dodą jako jego zastępcą.