Bezpośredniość dotyczy zarówno długości trasy, jak i czasu przejazdu. Trasy rowerowe powinny ograniczać objazdy, zbędne załamania przebiegu i zatrzymania, straty czasu, długie oczekiwanie na skrzyżowaniach oraz przebiegi prowadzące okrężnie względem rzeczywistych kierunków podróży, ponieważ zwiększają one wysiłek użytkownika i zmniejszają konkurencyjność roweru wobec innych środków transportu. W ocenie bezpośredniości uwzględnia się m.in. współczynnik wydłużenia trasy, opóźnienia i relację czasu przejazdu rowerem do czasu przejazdu innymi środkami transportu.
W praktyce planowanie powinno zaczynać się od analizy punktów, które mają zostać połączone, a dopiero później od wyboru konkretnego typu infrastruktury. Inny charakter mają trasy dojazdowe do szkół, inne połączenia międzydzielnicowe, inne dojazdy do stacji kolejowych, a jeszcze inne trasy rekreacyjne. Z tego względu droga rowerowa wybudowana w miejscu łatwym technicznie, ale niełącząca istotnych celów podróży, może mieć mniejsze znaczenie transportowe niż krótszy odcinek usuwający lukę w sieci.