Jaroslav Hájek (ur. 4 lutego 1926 w Podiebradach, zm. 10 czerwca 1974 w Pradze) – czeski matematyk i statystyk, profesor Uniwersytetu Karola w Pradze, specjalista w zakresie statystyki teoretycznej, statystyki nieparametrycznej, teorii testów rangowych, teorii prób reprezentacyjnych i asymptotycznej teorii estymacji.
Do pojęć i wyników noszących jego nazwisko należą między innymi estymator Hájka, projekcja Hájka, nierówność Hájka–Rényiego oraz twierdzenie splotowe Hájka–Le Cama.
Życiorys Urodził się 4 lutego 1926 roku w Podiebradach w Czechach. Dzieciństwo spędził w rodzinnym mieście, a do gimnazjum uczęszczał w Pradze. Jego edukację przerwała II wojna światowa; po zajęciu Pragi przez Niemcy został zmuszony do pracy w niemieckim przemyśle zbrojeniowym.
Po wojnie studiował inżynierię statystyczną i ubezpieczeniową na Czeskim Uniwersytecie Technicznym w Pradze. Dyplom inżyniera statystycznego uzyskał w czerwcu 1949 roku, w tym samym roku ukazała się też jego pierwsza publikacja naukowa.
Od 1947 roku, jeszcze jako student, pracował jako asystent w Instytucie Matematycznym Czeskiego Uniwersytetu Technicznego. Po odbyciu służby wojskowej rozpoczął studia doktoranckie w Instytucie Matematycznym Czechosłowackiej Akademii Nauk.