Śmierć Zginął wieczorem 18 stycznia 1943 r. na ulicy Wspólnej w Warszawie. Tego dnia miał odbyć spotkanie z por. „Witem” przy firmie „Mater”. Prawdopodobnie wskutek zdrady został zatrzymany przez funkcjonariuszy Gestapo w bramie domu. W wymianie ognia, prowadzonej z dwóch pistoletów Vis, zabił dwóch SS-manów, sam odnosząc lekką ranę i mógł zbiec, gdyby nie interwencja niemieckiego majora lotnictwa, który wybiegł z pobliskiego lokalu i ciężko go ranił. Mimo śmiertelnej rany kpt. Kazimierz Batog ostatnim wysiłkiem zabił niemieckiego majora celnym strzałem w oko, przebiegł kilkanaście metrów i upadł na bruk. Kontynuował walkę z ostrzeliwującymi go Niemcami, raniąc dwóch z nich. Zginął po wystrzelaniu całej amunicji, przeszyty serią z pistoletu maszynowego.
Ordery i odznaczenia Krzyż Orderu Wojennego Virtuti Militari (Krzyż Kawalerski) Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi
Upamiętnienie Postać kpt. Kazimierza Batoga utrwalona została we wspomnieniach uczestników kampanii wrześniowej i konspiracji warszawskiej: w opracowaniu Bogusława Cereniewicza Wrześniowe drogi (relacje por.