Straty poniesione przez korpus hetmana Marcina Kalinowskiego podczas wiosennych walk na Ukrainie, a następnie w bitwie pod Beresteczkiem, doprowadziły jednak do znacznego zmniejszenia liczebności wojska. Pomimo utworzenia kolejnych 10 jednostek regularna armia koronna liczyła pod koniec 1651 roku 28 585 koni i porcji. W trzecim kwartale 1652 do komputu koronnego została powołana druga chorągiew pancerna Jana Sapiehy pod Samuelem Łojowskim, której etat ustalono na 201 koni. W czwartym kwartale 1652 do komputu koronnego została powołana też trzecia chorągiew pancerna Jana Sapiehy pod Stefanem Jaroszyńskim, której etat ustalono na 200 koni.
W pierwszej połowie 1655 Rzeczpospolita przygotowywała się do odparcia szwedzkiej agresji. Sejmiki wojewódzkie, a także sejm nadzwyczajny uchwaliły podatki i nakazały zwiększenie liczebności sił zbrojnych. W drugim kwartale roku, w składzie komputu znajdowało się 86 chorągwi kozackich (pancernych) – w sumie 8039 koni. Jedną z nich była chorągiew pisarza polnego koronnego, starosty słonimskiego Jana Sapiehy, pod dowództwem Muchowieckiego licząca 125 koni. W czwartym kwartale 1655 oraz pierwszym i drugim kwartale 1656 była chorągwią „odsądzoną”.