podczas wilgotnej pogody wyraźnie prążkowany. Powierzchnia naga, bez włosków, brązowawa lub brudnobeżowa. Blaszki Lekko zbiegające, niezbyt gęste, jaśniejsze od kapelusza, brązowe, kremowe, szarobrązowe. Trzon Wysokość 20–40 mm, średnica 2–5 mm, walcowaty z brązowawą lub oprószoną podstawą, brązowy, kremowy lub szary. Brak pierścienia. Cechy mikroskopowe Zarodniki prawie kuliste z tępymi kolcami (13 do 20), rozproszone, o średnicy około (5)–6–7–(8) μm. Subkutis ze strzępkami o tępych lub maczugowatych końcach.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie, Azji i Australii. Najwięcej stanowisk podano w Europie; jest tu szeroko rozprzestrzeniony i występuje od Hiszpanii po archipelag Svalbard. W Polsce w 2003 r. W. Wojewoda przytoczył 3 stanowiska, w późniejszych latach podano wiele nowych. Aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się w nim na liście gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach iglastych i mieszanych. W Polsce owocniki obserwowano od kwietnia do września. Rośnie w mchu, na omszałych łąkach i w parkach, na ziemi lub na gałązkach.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pieprznikowce