Multipolarność mały|Europa po Kongresie Wiedeńskim (1815) – przykład multipolarnego układu sił z wieloma ośrodkami władzy: Austrią, Prusami, Rosją, Wielką Brytanią i FrancjąMultipolarność (wielobiegunowość) to rozkład siły, w którym więcej niż dwa państwa dysponują porównywalnym potencjałem. Koncert europejski po wojnach napoleońskich był przykładem względnie stabilnej multipolarności. Wojenne przykłady to I wojna światowa, II wojna światowa, okres międzywojenny oraz wojna trzydziestoletnia.
System multipolarny charakteryzuje się większą złożonością: sojusze są bardziej płynne, utrudniona jest ocena intencji innych państw, występują mechanizmy „przerzucania kosztów" (buck passing) i „skuwania łańcuchami" (chain-ganging).
Koncert europejski (1815–1914) jest przykładem multipolarności, która ograniczyła występowanie wojen ogólnoeuropejskich na skalę napoleońską, choć nie zapobiegła całkowicie konfliktom regionalnym (wojna krymska, wojny włoskie, wojna prusko-austriacka, wojna francusko-pruska).