Jan Michnowicz (ur. 7 maja 1896 w Podgórzu, zm. po 1945) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Stanisława i Anny z domu Wymiatałek urodzony 7 maja 1896 w Podgórzu. Był młodszym bratem Emila Włodzimierza (ur. 1894). W 1906 rozpoczął naukę w klasie pierwszej c. k. Gimnazjum w Podgórzu. 28 czerwca 1914 zakończył naukę w klasie ósmej ze zdanym egzaminem dojrzałości.
1 sierpnia 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 6 kompanii 2 pułku piechoty. We wrześniu wyruszył na front w Karpatach. 24 października 1914 pod Nadwórną został ranny. 8 grudnia 1914 pod Ciuszką został ranny po raz drugi. Od 19 grudnia 1914 leczył się w . 19 stycznia 1915 w bitwie pod Kirlibabą znów został ranny. Później przydzielony został do Szkoły Podchorążych Legionów Polskich w Máramarossziget. 14 maja 1915, po ukończeniu szkolenia i zdaniu egzaminów „ze stopniem dostatecznym”, został mianowany aspirantem oficerskim w randze tytularnego sierżanta z poborami plutonowego.. Następnie został przydzielony do 3 kompanii 6 pułku piechoty. 9 sierpnia 1915 został mianowany chorążym w piechocie. 20 października 1915 w bitwie pod Kuklami został ranny po raz czwarty. W lutym 1917 został przeniesiony do 3 pułku piechoty i przydzielony do Komendy Placu Lwów.