Opylak żółtawy (Larinus turbinatus) – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i podrodziny Lixinae. Naturalnie zamieszkuje Europę, Maderę oraz zachodnią i środkową część Azji; ponadto zawleczony został do nearktycznej Ameryki Północnej. Żeruje na astrowatych, przy czym rozwój larw odbywa się wyłącznie w ostach i ostrożniach.
Taksonomia Gatunek ten został opisany po raz pierwszy w 1834 roku przez Leonarda Gyllenhaala.
Morfologia thumb|left|Imago, widok od spodu Chrząszcz o przysadzistym, owalnym w zarysie ciele, osiągającym od 4 do 9 mm długości. Ubarwienie ma czarne, pokryte żółtym do żółtobrunatnego opyleniem oraz owłosieniem, miejscami zagęszczonym w łatki.
Głowa ma słabo wysklepione, pionowe oczy. Ryjek jest krótki, nieco krótszy od przedplecza, wyprostowany w profilu i stożkowato zwężający się ku szczytowi. Pokrywają go gęsto rozmieszczone wydłużone punkty, często zlewające się w podłużne bruzdy. Nasada ryjka pozbawiona jest siodełkowatego wgłębienia. Na jego spodzie biegną dwa wyraźnie wyodrębnione podłużne żeberka oraz para podłużnych rowków. Trzonki czułków nie są krótsze niż sześć początkowych członów biczyków razem wziętych.