W Jet Propulsion Laboratory pracowała także nad modelowaniem strumieni cząstek wysokoenergetycznych, które mogą uszkadzać instrumenty na statkach kosmicznych. Modele te służyły do szacowania, jakiego promieniowania może doświadczyć statek podczas całej misji, a więc miały znaczenie praktyczne dla projektowania i zabezpieczania aparatury kosmicznej.

W późniejszym okresie badała również związki zmienności aktywności słonecznej z ziemskim klimatem. We współpracy z analizowała m.in. relacje między aktywnością Słońca, oscylacją arktyczną i długookresowymi zapisami klimatycznymi. Wspólnie wskazywali, że okresy obniżonej aktywności słonecznej współwystępują z obniżonym indeksem NAM oraz z chłodniejszymi epizodami w niektórych regionach świata, na przykład w Europie w czasie małej epoki lodowej. Badali też hipotezę, że stabilizacja klimatu po młodszym dryasie mogła sprzyjać rozwojowi społeczeństw rolniczych około 10 tysięcy lat temu. W pracy z 2006 roku ich zespół wiązał zmienność aktywności słonecznej z historycznymi poziomami wody Nilu, traktując takie zapisy jako pośrednie świadectwa długookresowych zmian klimatycznych.