Jan Zając (ur. 28 lutego 1891 w Czulicach, zm. 27 stycznia 1971 w Krakowie) – wachmistrz Wojska Polskiego, kawaler Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 28 lutego 1891 roku we wsi Czulice. Syn Kaspra (1853–1918) i Teresy z d.Rojek (1855–1936). Tam ukończył cztery klasy szkoły powszechnej.
W październiku 1911 roku został wcielony do Armii Austro-Węgier, służył w 1 Pułku Ułanów, którego przeszedł cały szlak bojowy w trakcie I wojny światowej. W roku 1918 wstąpił jako ochotnik do Wojska Polskiego. Walczył do 7 stycznia 1920 r. kiedy to został ciężko ranny w trakcie wojny polsko-bolszewickiej.
W trakcie walk wykazał się niezwykłą odwagą oraz poświęceniem, za co otrzymał Virtuti Militari, W raidzie na stacyę Ołykę dn.17.V.1919. ostrzeliwał szw.K.M.8.p. uł.między innymi owczesny celowniczy kapral Jan Zając, mimo intenzywnego flankującego ognia nieprz., tak skutecznie stacyę, ze umozliwił szybkie jej zajęcie i zniszczenie. W chwili gdy oddziały powracały do konnowodnych, nadjechała zupełnie niespodzianie nieprz. pancerka od zachodu, wzięła las, w ktorym stały konie, pod szalony ogien K.M. i wysadziła oddz. w sile komp. celem kontrataku względnie poscigu. Wowczas kpr.