Zającm ktory schodził jeden z ostatnich z pozycyi, zauwazywszy grozące niebezpieczenstwo, z własnej inicystywy zajął pozycyę i i ostrzeliwując się do ostatniego naboju, tak długo wstrzymał przeciwnika, az ostatni ułan dosiadł konia.
W czasie nocnego napadu nieprz. na Ostrozek dn.7.1.1920.guly 1 szw. 8.p.ułanow wraz z plutonem K.M.spiący na kwaterach, znienacka został osaczony i obrzucony cięzkiemi bombami, był owczesny plutonowy Zając / juz cięzko ranny/ jednym z pierwszych, ktorzy zebrawszy swych ludzi, ruszył do zdecydowanego kontrataku, w ktorym kilkakrotnie przeważające siły nieprz. odrzucone zostały za Słucz. Powtornie cięzko ranny głosem jeszcze zagrzewał swych ułanów do walkihttps://wbh.wp.mil.pl/c/scans/VM/I.482.19-1241.pdf, [dostęp 2026-05-22];.
Po wojnie osiadł w Krakowie. Zmarł 27 stycznia 1971 roku w Krakowie, tamże został pochowany.
Życie prywatne Jego żoną była Rozalia z Dynowskich, z którą miał troje dzieci. Jego brat Antoni Zając (1901-1983) również był ułanem 8 Pułku Ułanów.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 4393.
Przypisy
kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Ofiary represji ZSRR wobec Polaków i obywateli polskich Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Urodzeni w 1891 Kategoria:Zmarli w 1971