Działalność w „Sokole” Do Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” Gładysz wstąpił w 1886, niemal zaraz po jego powstaniu w Poznaniu. Rok później został nauczycielem gimnastyki. Nie posiadał formalnego wykształcenia pedagogicznego ani sportowego, jednak dzięki ogromnej pracowitości stał się jednym z najwybitniejszych instruktorów wychowania fizycznego w zaborze pruskim. Inspirował się głównie gimnastyką niemiecką, ale znał także wzorce czeskie i galicyjskie. Podkreślał znaczenie dyscypliny, sprawności fizycznej i wychowania narodowego. W 1891 reprezentował Poznań podczas II Wszechsłowiańskiego Zlotu Sokolstwa w Pradze. Udział w tym wydarzeniu umocnił jego przekonanie o znaczeniu idei słowiańskiej wspólnoty oraz roli wychowania fizycznego w budowaniu świadomości narodowej Polaków pod panowaniem pruskim. Idea jedności narodów słowiańskich była dla niego ważnym elementem oporu przeciw germanizacji i polityce zaborców.