Edward Rudnicki (ur. 13 października 1901 w maj. Korhynie, zm. 28 marca 1942 w KL Sachsenhausen) – rotmistrz Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Wacława i Jadwigii z Lutnickich urodzony 13 października 1901 w majątku Korhynie, w ówczesnym powiecie tomaszowskim guberni lubelskiej. Uczęszczał do gimnazjum w Lublinie (od klasy wstępnej do klasy trzeciej), w latach 1916–1917 do polskiego gimnazjum w Kijowie, gdzie ukończył klasę piątą, a później do polskiego gimnazjum w Płoskirowie. Tam od lutego do grudnia 1918 był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej.
14 lipca 1920 wstąpił do 1 szwadronu 2 pułku ułanów lubelskich Jazdy Ochotniczej majora Jaworskiego. W jego szeregach walczył na wojnie z bolszewikami. Wyróżnił się 16 sierpnia 1920 w pościgu za nieprzyjacielem między Kockiem a Borkami biorąc 19 jeńców oraz pod Augustowem, gdzie wykonał rozkaz nawiązania łączności z 6 pułkiem piechoty Legionów, oddalonym o 30 wiorst od własnej 4 Brygady Jazdy.