W listopadzie 1920 został bezterminowo urlopowany z wojska. W 1921 w Kowlu uzupełnił wykształcenie z zakresu szóstej klasy gimnazjum. Od 5 września 1921 do 7 lipca 1922 był uczniem 44. klasy Szkoły Podchorążych w Warszawie. Następnie kontynuował naukę w Oficerskiej Szkole Jazdy w Grudziądzu. 14 września 1923 prezydent RP mianował go podporucznikiem z dniem 1 września 1923 i 13. lokatą w korpusie oficerów jazdy, a minister spraw wojskowych wcielił do 21 pułku ułanów w Równem. 21 grudnia 1925 prezydent RP nadał mu stopień porucznika z dniem 1 września 1925 w korpusie oficerów kawalerii i 9. lokatą. 12 marca 1933 prezydent RP nadał mu stopień rotmistrza z dniem 1 stycznia 1933 i 35. lokatą w korpusie oficerów kawalerii. W 1935 dowodził 1 szwadronem 21 puł. 14 sierpnia tego roku podczas przeprawy wpław z końmi rzeki Styr pod Łuckiem, w ramach zawodów międzypułkowych o buńczuk, utonęło ośmiu ułanów z jego szwadronu. Prokurator przy Wojskowym Sądzie Okręgowym Nr II, który prowadził w przedmiotowej sprawie śledztwo o występek z art. 230 § 1 kk (nieumyślne spowodowanie śmierci człowieka), zawiadomił 12 grudnia 1935 Kapitułę Orderu Wojennego „Virtuti Militari”, że zaniechał ścigania karnego rtm. Rudnickiego Edwarda „albowiem brak jest podmiotowej istoty czynu karygodnego”.