Eliasz Piotr Hoayek (arab. الياس بطرس الحويّك, ang. Elias Peter Hoayek; ur. 4 grudnia 1843 w Helcie, zm. 24 grudnia 1931 w Bkerké) – 72. maronicki katolicki patriarcha Antiochii i całego Wschodu w latach 1898–1931. Uznawany za jednego z najważniejszych i najbardziej wpływowych libańskich przywódców narodowych oraz kluczowego architekta niepodległego Wielkiego Libanu, Błogosławiony Kościoła katolickiego.
Życiorys Młodość i początki posługi Urodził się w miejscowości Helta w północnym Libanie. Studiował język francuski, arabski, syryjski, łacinę i grekę oraz filozofię w seminarium jezuickim w Ghazir. W 1866 roku wyjechał do Rzymu, gdzie kontynuował studia teologiczne na Papieskim Uniwersytecie Urbaniańskim (Propaganda Fide). W 1870 roku przyjął święcenia kapłańskie, po czym powrócił do ojczyzny, gdzie został sekretarzem urzędu patriarchalnego. 14 grudnia 1889 roku został konsekrowany na biskupa tytularnego Arca przez patriarchę Pawła Piotra Massada. Jako wikariusz generalny zainicjował m.in. budowę nowego seminarium maronickiego w Rzymie oraz założył w 1895 roku Zgromadzenie Maronickich Sióstr Świętej Rodziny.