Bombardowanie Oławy – atak lotniczy dokonany 2 września 1939 r. przez polskie Siły Powietrzne na niemieckie miasto Ohlau (obecnie Oława w województwie dolnośląskim, Polska). Atak został dokonany za pomocą samolotu bombowego i rozpoznawczego PZL.23 Karaś pilotowanego przez plutonowego Wacława Buczyłkę z 21 Eskadry Bombowej Lekkiej. W jej trakcie zbombardowano fabrykę chemiczną zlokalizowaną w Oławie. Atak ten jest uznawany za pierwszy nalot bombowy na obiekty przemysłowe znajdujące się na terytorium III Rzeszy w czasie II wojny światowej.
Przebieg Początkowa faza lotu 2 września 1939 r. około godziny 4:30 nad ranem po dwóch nieudanych próbach startu bombowiec rozpoznawczy PZL.23 Karaś z 21 Eskadry Bombowej Lekkiej wystartował z lotniska we Wsoli położonego 10 km od Radomia. Załogę bombowca stanowili pilot plutonowy Wacław Buczyłko, strzelec pokładowy kapral Teofil Gara i obserwator-bombardier podchorąży (według części opracowań sierżant) Stefan Gębicki. Sam zaś samolot był uzbrojony w osiem bomb o łącznej wadze 400 kg przyczepionych do kadłuba samolotu pomiędzy jego goleniami i obydwa karabiny maszynowe kalibru 7,9mm zamontowane na stanowisku obserwatora i strzelca. Bombowiec leciał początkowo w kierunku Radomska i Częstochowy na wysokości 1100 metrów.