Góra Ropczycka była największym folwarkiem należącym do Zofii hr. Tarnowskiej. Majątek ten był wzorowo administrowany, świadectwem tego są zachowane w archiwum krakowskim na Wawelu księgi rachunkowe. Ogólny zarząd tych dóbr w latach 1878-1900 spoczywał w rękach Ignacego Deissenberga, zwany naczelnym komisarzem dóbr sędziszowskich. Funkcję tę później przejmowali: Sydon Roth, Bronisław Czerny, Czesław Gawarecki (od 1903-I wojna światowa).
Ostatnim właścicielem Góry Ropczyckiej był hrabia Andrzej Tarnowski – w 1939 roku, po wybuchu II wojny światowej, wyjechał z żoną Zofią poprzez Bałkany i Egipt do Anglii. W Egipcie doszło do rozstania. Zofia działała w Czerwonym Krzyżu i wyszła za mąż za Stanleya Mossa. Majątek przeszedł pod zarząd niemiecki a w okresie powojennym popadł w ruinę. Miejscowa ludność rozebrała parkan otaczający park, a utworzenie PGR dokończyło dzieła zniszczenia.
Etymologia nazwy wsi Pierwszy człon nazwy ma odzwierciedlenie w rzeczywistym położeniu wsi, która ulokowana jest na wzniesieniu.
Miejscowość od początków istnienia nosiła nazwę Góra (łac. Gora) i była własnością królewską, dlatego by odróżnić ją od innych Gór otrzymała drugi człon Królewska (łac. Gora Regalis).