Kontrowersje Wiadomość o zawieszeniu broni z 11 listopada 1918 roku została źle przyjęta przez ówczesnego kanadyjskiego ministra milicji i obrony, Sama Hughesa, który uważał, że Currie ukradł mu należną chwałę zwycięstwa. W grudniu 1918 roku Currie dowiedział się od przyjaciół w Kanadzie, że Hughes powtarzał każdemu, kto chciał słuchać, że Currie jest „mordercą, tchórzem, pijakiem i niemal wszystkim innym, co złe i podłe”. W liście do siostry Currie napisał: „Sam Hughes jest mściwym i gorzko rozczarowanym człowiekiem, podobnie jak jego syn Garnet Hughes”. Arthur i Garnet byli przyjaciółmi, a Currie najprawdopodobniej mówił to z gniewu na Sama Hughesa. Arthur i Garnet pomogli sobie nawzajem założyć 50 Pułk Gordon Highlanders i razem odbyli Kurs Sztabu Milicji. W rzeczywistości to Garnet Hughes zachęcił go do ponownego rozważenia i przyjęcia stanowiska dowódcy pułku po tym, jak ten początkowo odmówił. 4 marca 1919 roku w przemówieniu przed Izbą Gmin Sam Hughes oskarżył Curriego o „niepotrzebne poświęcenie życia kanadyjskich żołnierzy”.