W badaniu z lasu kayam tenże piżmolot duży był najczęściej spotykanym nietoperzem, a prócz dwóch piżmolotów stwierdzono także gatunki krótkonosek krótkouchy i języcznik malutki.
Zagrożenia i ochrona IUCN uważa piżmolota małego za gatunek najmniejszej troski. Organizacja rozpoznała gatunek po raz pierwszy w 1996 jako gatunek niższego ryzyka / najmniejszej troski, w 2008 sklasyfikowała go już pod obecną nazwą kategorii. Ostatnią ocenę opublikowała w 2021. Ocenę uzasadniła powszechnym i pospolitym występowaniem w odpowiednich siedliskach. Jego populacja wedle IUCN wydaje się stabilna, w przeszłości spadła i może spadać wobec niszczenia siedlisk. Wedle innych autorów z kolei spada, nie jest to jednak spadek uzasadniający umieszczenie w kategorii zagrożenia. Zwierzę posiada pewne możliwości adaptacji do niektórych zmienionych siedlisk.
Zwierzę zasiedla liczne tereny objęte ochroną.
Przypisy 12. Lesser Musky Fruit Bat, s. 68, w:
2. Javan Tailless Fruit Bat, s. 63, w: 3. Ratanaworabhan's Tailless Fruit Bat, s. 63–64, w: 4. White-Collared Fruit Bat, s. 64, w: 7. Horsfield's Fruit Bat, s. 66, w: 8. Peter's Short-nosed Fruit Bat, s. 66–67, w: 9. Minute Short-nosed Fruit Bat, s. 67, w: 13. Greater Musky Fruit Bat, s. 68–69, w: 14. Mindanao Fruit Bat, s. 69, w:
Nazwy polskie za:
Kategoria:Rudawkowate Kategoria:Ssaki Azji Kategoria:Fauna endemiczna Filipin Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1979 roku