Po zakończeniu wojny w 1945 roku Lilien zdecydowała się pozostać w Tarnobrzegu, gdzie organizowała służbę zdrowia w mieście i na terenie powiatu. Od podstaw stworzyła oddział pediatryczny oraz system opieki nad matkami z dziećmi. Zaangażowała się również w pomoc miejscowym strukturom antykomunistycznego zrzeszenia Wolność i Niezawisłość, pomagała osobom prześladowanym przez reżim komunistyczny, jeżdżąc do Warszawy z paczkami żywnościowymi dla przyjaciółki rodziny Olgi Stande (ur. 1922), więzionej w areszcie przy Rakowieckiej. W 1950 r. była kierownikiem Przychodni Szkolnej w Obwodowym Ośrodku Zdrowia w Tarnobrzegu. W 1957 roku, w proteście przeciwko zwolnieniu ze szpitala dra Tadeusza Starostki, byłego żołnierza AK i więźnia UB, opuściła miasto. Przeniosła się do Biecza i objęła tam kierownictwo poradni zdrowia. W 1959 roku powróciła i znalazła pracę w tarnobrzeskiej Poradni Matki i Dziecka. W 1965 została lekarką szkolną dla szkół i przedszkoli w Tarnobrzegu. W 1968 r. otrzymała etat lekarki szkolnej w Liceum Ogólnokształcącym im. Mikołaja Kopernika.