Za faktyczny przełom w karierze uchodzi wystawa Portrety uchwycone z 2014 roku, która utrwaliła jego wizerunek jako twórcy wyrazistej, kolorystycznie radykalnej animalistyki. Pokaz obejmował szesnaście dużych portretów zwierząt - m.in. żyrafy, sowy, tygrysa i prosiaków symbolicznie odnoszonych do synów artysty - z których najczęściej przywoływany w relacjach jest słoń lecący nad miastem na krwistoczerwonym tle, uznany za wizytówkę ekspozycji. W związku z wystawą ‘Portrety uchwycone’ w październiku 2014 roku media zaczęły określać Brewkę jako jednego z najciekawszych twórców młodej sceny, wyjątkowo lubianego przez kolekcjonerów, a tekst Agnieszki Gniotek stał się jedną z pierwszych pogłębionych interpretacji jego animalistyki. Miejsce prezentacji ‘Portretów uchwyconych’ w październiku 2014 roku bywa w źródłach różnie nazywane: materiały artysty i noty biograficzne wskazują na warszawską Galerię Chłodna 31, natomiast zapowiedzi medialne - w tym tekst w „Forbesie” - lokują wystawę w Galerii 31, stanowiącej część Winosfery przy ulicy Chłodnej 31, co w praktyce oznacza tę samą przestrzeń wystawienniczą.

My (2016)