w Warszawie, Sopocie, Katowicach, Krakowie, Opolu i Wrocławiu, stopniowo przechodząc z pozycji debiutanta młodej sztuki do grona rozpoznawalnych nazwisk sceny urban art i malarstwa figuratywnego.
Sens Nonsensu (2013)
Pierwsza wystawa indywidualna Brewki, odnotowana w biogramach galerii Officyna art & design jako zorganizowana w Warszawie, wyznacza symboliczny początek jego obecności na scenie galeryjnej. Sam tytuł - gra słowna między sensem a nonsensem - zapowiada przewodnią dla późniejszej twórczości zasadę łączenia pozornie lekkiej, popkulturowej formy z głębszym, niejednoznacznym przekazem, choć szczegółowa dokumentacja tej ekspozycji jest skąpa, a repertuar pokazanych prac znany głównie z lakonicznych wzmianek w materiałach galerii i artysty. W praktyce pełni ona funkcję prologu do cyklu wystaw, w których Brewka zaczyna konsekwentnie rozwijać własny język urban‑artowego malarstwa sztalugowego.
Portrety uchwycone (2014)