mały|Zdjęcie zrobione podczas II Kongresu Samoupravljača (1971) Socjalizm samorządowy () – model ustrojowy i gospodarczy wprowadzony w Socjalistycznej Federacyjnej Republice Jugosławii po rozłamie ze Związkiem Socjalistycznych Republik Radzieckich w 1948 roku. Opierał się na samorządzie robotniczym, decentralizacji władzy gospodarczej i własności społecznej środków produkcji. System ten stanowił alternatywę dla centralnie planowanej gospodarki radzieckiej, łącząc elementy socjalizmu z mechanizmami rynkowymi i partycypacją pracowników w zarządzaniu przedsiębiorstwami.
Geneza i rozwój Socjalizm samorządowy powstał jako odpowiedź na kryzys polityczny i gospodarczy w Jugosławii po 1948 roku, kiedy to Josip Broz Tito zerwał współpracę ze Stalinem i Kominformem. Izolacja międzynarodowa zmusiła Jugosławię do poszukiwania własnej drogi rozwoju, odrzucającej zarówno radziecki model centralnego planowania, jak i kapitalizm zachodni. Kluczową rolę w kształtowaniu nowego systemu odegrali Edvard Kardelj (główny ideolog) i Boris Kidrič (architekt reform gospodarczych).