Odbiór mały|Powieść była porównywana do mistycyzmu Williama Blake. Ilustrację stworzył W. C. Edwards. Sukhdev Sandhu, pisząc dla „The Guardian”, porównał twórczość Moore’a do pisarstwa J. G. Ballarda, „gorączkowo-onirycznych” powieści oraz mistycyzmu Williama Blake’a i . Jednocześnie zauważył, że tempo narracji miejscami cierpi z powodu okazjonalnych partii ekspozycyjnych i interpretacji biblijnych. Arbaz M. Khan z „” uznał powieść za akt literackiej alchemii, który skłania czytelników do kwestionowania zastanej rzeczywistości i rozkoszowania się cienistym światem własnej wyobraźni. Chwalił wykorzystanie przez Moore’a magii i okultyzmu do nadania przedstawionemu światu znacznej głębi historycznej; zarówno ich powiązanie z Długim Londynem, jak i odrębność od niego zostały, jego zdaniem, ukazane po mistrzowsku. Według Khana styl pisarski Moore’a jest satysfakcjonujący właśnie dlatego, że lektura bywa zarazem wymagająca i mozolna. Sam Thielman z „The New York Times” napisał, że powieść ma tempo charakterystyczne dla opowieści przygodowych, w których Moore tak bardzo się wyróżniał jako scenarzysta komiksowy, i jest napisana wyrafinowanym stylem, obfitującym w żarty, zapadające w pamięć imiona oraz błyskotliwe sformułowania.