Opiekował się także chorymi parafianami, lecząc ich na własny koszt.
29 czerwca 1807 de Bombelles został proboszczem parafii św. Bartłomieja w Głogówku. Był ostatnim prałatem w Głogówku – miejscowa kapituła została rozwiązana pod koniec 1810. W zasobach parafii w Głogówku zachowały się ufundowane przez niego monstrancje, krzyże, lichtarze, mitra i pastorał. Przekonał hrabiego Franciszka von Oppersdorffa by zezwolił na przywrócenie w mieście zwyczaju bicia dzwonem rano o godzinie ósmej. Na cmentarzu parafialnym w Głogówku znajduje się grób syna de Bombelles z inskrypcją w języku niemieckim: „Duchownemu, 19-letniemu synowi, hrabiemu Wiktorowi, którego tutaj sam pochował jego 71-letni ojciec, Jego Ekscelencja prałat hrabia de Bombelles dnia 1 lipca 1815 roku”.
W 1808 udał się do Wiednia, gdzie mieszkały jego dzieci. W drodze powrotnej do Głogówka został aresztowany z polecenia Louisa Nicolasa Davouta. Oskarżono go o działalność skierowaną przeciwko Napoleonowi Bonaparte. Powołana specjalna komisja nie potwierdziła zarzutu o szpiegostwie.
Po klęsce Napoleona, w listopadzie 1815 de Bombelles opuścił ziemię prudnicką i wrócił do Francji. W 1817 objął funkcję biskupa diecezji Amiens. Sakrę przyjął 3 października 1819. Prowadził działalność charytatywną. Wspierał ubogich.