Józef Wincenty Wojnar (ur. 13 lipca 1890 w Krościenku Niżnym, zm. 21 czerwca 1967 w Krośnie) – polski adwokat, doktor praw, oficer Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Franciszka (1857–1927) i Rozalii z Zajdlów (1861–1923) urodzony 13 lipca 1890 w Krościenku Niżnym, w ówczesnym powiecie krośnieńskim Królestwa Galicji i Lodomerii. W latach 1897–1901 uczęszczał do szkoły powszechnej w Krośnie, a w latach 1901–1909 do c. k. Gimnazjum w Jaśle. 29 czerwca 1909 zakończył naukę w klasie ósmej jako „chlubnie uzdolniony” ze zdanym egzaminem dojrzałości z odznaczeniem. Następnie studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w lipcu 1914 uzyskał tytuł doktora praw. W latach 1912–1914 był członkiem Związku Strzeleckiego.
1 lipca 1914 został wcielony do 3 batalionu 97 pułku piechoty w Trieście. 30 lipca 1914 został przeniesiony do 4 pułku artylerii fortecznej w twierdzy Pola. 16 września tego roku został skierowany do szkoły oficerskiej, a po jej ukończeniu przeniesiony do kompanii zapasowej 7 batalionu strzelców polnych w Lublanie. Od 21 lutego 1915 walczył w szeregach 7 batalionu strzelców polnych na froncie w Karpatach. Od 11 marca do 11 kwietnia 1915 leczył się w szpitalu w Klagenfurcie, a następnie wrócił do kompanii zapasowej batalionu.