Józef Wincenty Wojnar (ur. 13 lipca 1890 w Krościenku Niżnym, zm. 21 czerwca 1967 w Krośnie) – polski adwokat, doktor praw, oficer Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Franciszka (1857–1927) i Rozalii z Zajdlów (1861–1923) urodzony 13 lipca 1890 w Krościenku Niżnym, w ówczesnym powiecie krośnieńskim Królestwa Galicji i Lodomerii. W latach 1897–1901 uczęszczał do szkoły powszechnej w Krośnie, a w latach 1901–1909 do c. k. Gimnazjum w Jaśle. 29 czerwca 1909 zakończył naukę w klasie ósmej jako „chlubnie uzdolniony” ze zdanym egzaminem dojrzałości z odznaczeniem. Następnie studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w lipcu 1914 uzyskał tytuł doktora praw. W latach 1912–1914 był członkiem Związku Strzeleckiego.

1 lipca 1914 został wcielony do 3 batalionu 97 pułku piechoty w Trieście. 30 lipca 1914 został przeniesiony do 4 pułku artylerii fortecznej w twierdzy Pola. 16 września tego roku został skierowany do szkoły oficerskiej, a po jej ukończeniu przeniesiony do kompanii zapasowej 7 batalionu strzelców polnych w Lublanie. Od 21 lutego 1915 walczył w szeregach 7 batalionu strzelców polnych na froncie w Karpatach. Od 11 marca do 11 kwietnia 1915 leczył się w szpitalu w Klagenfurcie, a następnie wrócił do kompanii zapasowej batalionu. 8 maja 1915 został wysłany na front włoski, gdzie był kontuzjowany. Na stopień podporucznika rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1916. 2 kwietnia 1916 został wycofany z frontu do kompanii zapasowej. Od 8 września 1916 do 10 listopada 1918 ponownie na froncie wschodnim oraz okupacji Ukrainy w Odessie.

15 listopada 1918 w Krośnie wstąpił do Wojska Polskiego. Od 24 stycznia do 4 marca 1919 walczył na Śląsku Cieszyńskim w szeregach tzw. kompanii krośnieńskiej. Wziął udział w wojnie z Czechami. Następnie pełnił służbę w batalionie zapasowym 18 pułku piechoty. Od 22 maja 1919 walczył na wojnie z bolszewikami. Dowodził 1 kompanią 18 pułku piechoty. Wyróżnił się 8 listopada 1919 dowodząc w zastępstwie I batalionem 18 pp w wypadzie z Emilczyna na Stepanówkę. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. 25 października 1921 został zdemobilizowany w stopniu kapitana i przydzielony w rezerwie do 18 pp w Skierniewicach. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 143. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 2 pułku strzelców podhalańskich w Sanoku.

Po zwolnieniu z wojska rozpoczął praktykę adwokacką. W lutym 1925 złożył egzamin adwokacki i został wpisany na listę adwokatów w Okręgu Izby Adwokackiej w Krakowie. 1 marca tego roku otworzył kancelarię adwokacką w Krośnie. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień sanok. Posiadał przyw szeregach dział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr X. Był wówczas w grupie oficerów „powyżej 40 roku życia”. W czasie kampanii wrześniowej 1939 pełnił służbę w batalionie wartowniczym nr 102. Dostał się do niewoli niemieckiej i został osadzony w Oflagu VII A Murnau.

Po uwolnieniu z niewoli i powrocie do Krosna kontynuował praktykę adwokacką. Równocześnie pełnił funkcję prezesa zarządu powiatowego Polskiej Partii Socjalistycznej w Krośnie. Był inwigilowany i represjonowany przez funkcjonariuszy Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Rzeszowie i Powiatowego Urzędu BP w Krośnie. 3 stycznia 1947 został zatrzymany pod zarzutem „szerzenia propagandy antypaństwowej”. W marcu 1947 zwolniony na mocy amnestii. 7 listopada 1947 zatrzymany ponownie przez PUBP w Krośnie i skierowany do WUBP w Rzeszowie jako podejrzany „o działalność antypaństwową”. Zwolniony 2 stycznia 1948.

Zmarł 21 czerwca 1967 w Krośnie i został pochowany na cmentarzu komunalnym (sektor B3, rząd 1, numer 10).

Był żonaty, miał dwie córki: Danutę (ur. 1930) i Zofię (ur. 1931).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 2398 – 13 kwietnia 1921 Krzyż Walecznych Medal Pamiątkowy za Obronę Śląska Cieszyńskiego austro-węgierskie Srebrny Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Srebrny Medal Waleczności 2 klasy Brązowy Medal Waleczności Krzyż Wojskowy Karola

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci I Liceum Ogólnokształcącego im. Króla Stanisława Leszczyńskiego w Jaśle Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Adwokaci II Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie Polskiej Partii Socjalistycznej (1944–1948) Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Dowódcy batalionów 18 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Jeńcy Oflagu VII A Murnau Kategoria:Ludzie urodzeni w Krościenku Niżnym Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Obronę Śląska Cieszyńskiego Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Strzelców Podhalańskich Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Wojskowym Karola Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Waleczności Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Polacy – oficerowie armii austro-węgierskiej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1890 Kategoria:Zmarli w 1967