Regulacje według jurysdykcji Polska W Polsce wynajem krótkoterminowy długo nie był objęty odrębnymi przepisami i traktowano go jako formę usług hotelarskich. Skala zjawiska wzrosła zwłaszcza w centrach dużych miast i w miejscowościach turystycznych, takich jak Kraków, Warszawa czy Sopot, gdzie mieszkańcy skarżyli się na hałas oraz na ubytek mieszkań dostępnych na wynajem długoterminowy. Impulsem do regulacji stało się rozporządzenie UE 2024/1028, stosowane od 20 maja 2026, które nakłada obowiązek rejestracji lokali i nadawania im numerów identyfikacyjnych podawanych w ogłoszeniach przez platformy takie jak Airbnb i Booking.com. Polska była jednym z ostatnich państw, które nie wdrożyły go w terminie.
Nad przepisami pracowano w dwóch projektach. Rządowy projekt Ministerstwa Sportu i Turystyki obejmuje najem trwający do 30 dni definicją usług hotelarskich, tworzy Centralny Wykaz Turystycznych Obiektów Noclegowych (CWTON) z numerami identyfikacyjnymi, który ma zacząć działać w 2026, oraz pozwala gminom wyznaczać strefy bez takich usług, co ma być możliwe dopiero od 2029.