Badania nad selektywnym doborem treści wskazały na możliwość odwrotnej zależności przyczynowej. Zespół Jacoba Wakshlaga wykazał, że osoby już odczuwające lęk przed przestępczością chętniej wybierają seriale kryminalne, zwłaszcza takie, w których sprawiedliwość zostaje przywrócona. W badaniu z 2003 roku Kimberly Gross i Sean Aday stwierdzili, że oglądanie lokalnych wiadomości telewizyjnych zwiększało postrzeganą wagę problemu przestępczości, ale nie kultywowało lęku przed staniem się ofiarą, który przewidywało natomiast bezpośrednie doświadczenie przestępczości. Z badań zespołu Jasona Dittona wynika, że dla lęku przed przestępczością większe znaczenie ma sposób interpretowania przekazów medialnych przez odbiorców niż sama częstość ich konsumowania.

Zastrzeżenia budzi także teoria kultywacji, na której opiera się koncepcja syndromu. Paul Hirsch i Michael Hughes po ponownych analizach danych zespołu Gerbnera stwierdzili, że kontrola zmiennych demograficznych eliminuje większość raportowanych efektów. Metaanaliza ponad dwóch dekad badań nad kultywacją, opublikowana w 1997 roku przez Michaela Morgana i Jamesa Shanahana, wykazała, że przeciętna siła efektu jest niewielka (r ≈ 0,09).