W 2009 roku Amerykańska Akademia Pediatryczna stwierdziła, że przemoc w mediach może sprzyjać zachowaniom agresywnym, znieczuleniu na przemoc i lękowi przed krzywdą, zwłaszcza u dzieci.
Choć Gerbner badał głównie telewizję, podobne zależności opisywano także w odniesieniu do innych mediów, a po jego śmierci w 2005 roku badacze rozszerzyli analizy na media społecznościowe, które mogą wywoływać podobne efekty psychologiczne.
Krytyka Istnienie syndromu podłego świata jako efektu przyczynowego kwestionowano już w 1979 roku. Anthony Doob i Glenn Macdonald wykazali, że po uwzględnieniu poziomu przestępczości w miejscu zamieszkania badanych związek między oglądaniem telewizji a lękiem przed wiktymizacją w znacznym stopniu zanika, ponieważ więcej telewizji oglądają mieszkańcy okolic o wysokiej przestępczości, którzy mają realne powody do obaw. Linda Heath i John Petraitis stwierdzili z kolei, że oglądanie telewizji wiąże się z postrzeganiem odległych wielkich miast jako niebezpiecznych, ale nie własnej okolicy.