Zwierzę to cechuje się szerokim, prawie że nagim pyskiem pokrytym brązową skórą. Widoczne są na nim tubularne, rozstawione na boki nozdrza zewnętrzne o pogrubionych brzegach. Pod nimi znajduje się rynienka podnosowa o małych brodawkach, biegnąca do wargi górnej. Rynienka podnosowa występuje też u dajakolota filipińskiego, u którego autorzy wspominają jednak o porastających ją białych wąsach. Zwracają uwagę powiększone brodawki na wardze dolnej.
Duże oczy mają ciemnobrązowe źrenice. Podobne ma dajakolot filipiński i dajakolot sundajski.
Krótkie szarobrązowe małżowiny uszne kończą się ostro.
Nie występuje zagięcie podstawy czaszki, podobnie jak u innych dajakolotów czy nietoperzy z plemienia Cynopterini, takich jak na przykład bezogoniec sundajski bądź krótkonosek sundajski. Badacze opisują czaszkę dajakolota sumatrzańskiego jako długą i dobrze zbudowaną. Oglądany z boku pysk wydaje im się głęboki i dość krótki. Autorzy opisują połączone kości przedszczękowe, znacznie wklęsłe otwory nozdrzy zewnętrznych, płaskie czoło, duże oczodoły, niezwykle wielki otwór przedoczodołowy, korzeń jarzmowy leżący powyżej górnej linii zębodołowej i kość jarzmową względnie cienką i łukowatą, jak również niską, umiarkowanie długą mózgoczaszkę o kształcie gruszkowatym. Widziana z góry wydaje się jednak szeroka.