Po bokach szyi sterczą kępy żółtawych włosów.
Brązowy grzbiet owłosiony jest słabo. W przeciwieństwie do występujących u niektórych nietoperzy z plemienia Cynopterini kryz, przykładem czego bezogoniec sundajski czy krótkonosek sundajski, nie ma takowej dajakolot sumatrzański.
Ciało wieńczy długi ogon wyrastający znacznie poza szerokie uropatagium. Ostroga jest krótka.
Występuje pazur wskaziciela. Wszystkie pazury są białe, nie zawierają pigmentu.
Błony skrzydeł, ciemnoszare, odchodzą od boków ciała do drugiego palca stopy.
Systematyka thumb|left|Dajakolot sumatrzański należy do plemienia Balionycterini, tego samego, co widoczny wyżej skrzydłoplamek karłowaty Nowy gatunek nietoperza opisany został w 1920 roku pod obecnie obowiązującą nazwą. Autorem opisu był Oldfield Thomas. Jako miejsce typowe podał on następujące dane: Lebong Tandai, górny bieg rzeki Ketaun, około 100 mil na północ od Bencoolen na Sumatrze. Holotyp to czaszka i ciało zakonserwowane w alkoholu samca (sygnatura BMNH:Mamm:1920.1.15.1) ze zbiorów Muzeum Historii Naturalnej w Londynie;