Od lewej: generał dywizji Otto Korfes, podpułkownik Gerhard Dissel, generał artylerii Max Pfeffer, generał artylerii Walther von Seydlitz-Kurzbach, pułkownik Johannes (Hans) Crome Za działalność Korfesa w radzieckiej niewoli zapłaciła jego rodzina. W ramach praktykowanej w III Rzeszy odpowiedzialności rodzinnej członkowie rodziny, byli nękani przez Gestapo. Sytuacja bliskich Korfesa pogorszyła się jeszcze bardziej w lipcu 1944 roku, gdy jego szwagier – Albrecht Mertz von Quirnheim brał udział w zamachu na Hitlera. Żona i teściowie Otto Korfesa zostali wywiezieni do więzień i obozów koncentracyjnych, córki – Sigrid, Dagmar, Astrid, Gunhild i Gudrun nie zostały uwięzione, mogły odwiedzać osadzonych w berlińskim więzieniu matkę i dziadków. Gudrun, żona Ottona odzyskała wolność w kwietniu 1945 roku, po wyzwoleniu jednego z obozów przez oddziały aliantów.