Po wojnie Po zakończeniu II wojny światowej, w 1948 roku Otto Korfes wrócił z radzieckiej niewoli do Niemiec. W tym samym roku wstąpił do Narodowo-Demokratycznej Partii Niemiec. Korfes pełnił funkcję kierownika Niemieckiego Archiwum Centralnego w Poczdamie (1948), kierownika Głównego Wydziału Archiwów Ministerstwa Spraw Wewnętrznych (1949-1952) oraz szefa Głównego Wydziału Archiwistyki w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (1952-1956). Ze względu na potrzebę szybkiego obsadzenia kadr w archiwach Korfes zatrudniał do pracy w archiwach wielu byłych urzędników III Rzeszy, członków NSDAP i SA. W 1952 roku zorganizował dwudniowy kongres archiwistów w Weimarze, na którym archiwiści z NRD i RFN mieli nawiązywać relacje i współprace.
Od 1952 roku Korfes, w stopniu generała majora pełnił funkcję zastępcy szefa sztabu wydziału operacyjnego w szeregach Skoszarowanych Oddziałów Policji Ludowej NRD. W latach 1958–1964 Korfes był przewodniczącym Grupy Roboczej Byłych Oficerów (po śmierci w 1964 roku zastąpił go gen.