Zawłaszczają państwo wielkie przedsiębiorstwa i osoby prywatne, w tym oligarchowie oraz grupy interesu, a w szerszym ujęciu także same ugrupowania rządzące, konkurujące o kontrolę nad zasobami państwa. Wpływ bywa wywierany przez władzę ustawodawczą, wykonawczą, sądownictwo i organy regulacyjne, a także przez media i skorumpowany proces wyborczy. Były wiceminister finansów RPA Mcebisi Jonas opisał typowy mechanizm jako wymianę kadr instytucji i spółek na osoby uległe wobec zawłaszczających. Pojęcie bywa też stosowane do ugruntowanych demokracji, w tym Stanów Zjednoczonych.
Pomiar, skutki i przeciwdziałanie Zawłaszczenie mierzono metodami sondażowymi i obiektywnymi. We wczesnych badaniach Banku Światowego stosowano ankiety przedsiębiorstw (Business Environment and Enterprise Performance Survey, BEEPS) o skali nieformalnego wpływu firm na stanowienie prawa. Mihály Fazekas i István János Tóth zaproponowali podejście obiektywne, oparte na danych o zamówieniach publicznych, łączące wskaźniki ryzyka korupcyjnego (na przykład jednoofertowość przetargów) z analizą sieci powiązań zamawiających i wykonawców.