Zastosowano je między innymi na Węgrzech i w Bułgarii.

Zawłaszczenie państwa wypacza politykę publiczną ku interesom nielicznych, pogłębia nierówności społeczne, podważa demokrację oraz obniża wzrost gospodarczy i zaufanie do władzy. Transparency International zalicza je do najpowszechniejszych form korupcji, bo deformuje samo stanowienie prawa. Elizabeth Dávid-Barrett wiąże je coraz częściej z .

OECD zaleca cztery uzupełniające się strategie przeciwdziałania zawłaszczaniu państwa: angażowanie podmiotów o rozbieżnych interesach, przejrzystość i dostęp do informacji, rozliczalność oraz wewnętrzne polityki uczciwości w instytucjach publicznych. Transparency International wskazuje ponadto na przejrzystość finansowania polityki, regulację lobbingu i zasady dotyczące konfliktu interesów.

Przykłady Polska W badaniach nad Polską, zawłaszczenie opisywano jako zjawisko strukturalne i ponadpartyjne, którego głównym przejawem było obsadzanie spółek Skarbu Państwa według klucza politycznego i traktowanie stanowisk publicznych jako „łupu politycznego” przez kolejne ekipy rządzące. Analiza około 12 tys. spółek akcyjnych z lat 2001–2017 wykazała, że zmiany w organach spółek państwowych były częstsze niż w prywatnych i nasilały się po wyborach, co opisano jako pogoń polityków za rentą.