W jego pierwszej kolekcji czerń, biel, przezroczystość oraz przede wszystkim mistrzowsko opracowana skóra łączą się ze sobą w całość. Powraca również określona paleta, zwykle ciemnych kolorów: szmaragdowa zieleń, purpura, kremowy lub beżFrançois Baudot, "Alaïa", 1998, (fr.).. Mimo to Alaïa nadal preferował czerń, która jego zdaniem „podkreśla osobowośćOlivier Saillard, Alaïa, Palais Galliera (préf. Bertrand Delanoë), 2013 (fr.).”. Od 1981, Alaia często korzystał z zamków błyskawicznych. W jego kolekcji haute couture z 2003 roku pojawił się model z zamkiem błyskawicznym długim na około siedem metrówOlivier Saillard, Alaïa, Palais Galliera (préf. Bertrand Delanoë), 2013 (fr.).. Z roku na rok eksperymentował także z siateczkowymi tkaninami, które włączał do swoich kolekcji, niekiedy wykorzystując materiały elastyczneOlivier Saillard, Alaïa, Palais Galliera (préf. Bertrand Delanoë), 2013 (fr.).. Posługiwał się również takimi materiałami jak lycra do tworzenia swoich charakterystycznych sukienek w pasy. Choć ta technika pojawiła się po raz pierwszy w 1983 roku, osiągnęła swój szczyt w kolekcji wiosna-lato 1990Miren Arzalluz, Laurence Benaïm, Gaspard de Massé, Olivier Saillard, Alaïa et Balenciaga : Sculpteurs de forme, Carla Sozzani (red.), Association Azzedine Alaïa, 2020 (fr.)..