Na pierwszy rzut oka posiada ono wszystkie jej cechy. Jednak ta rzekomo doskonała utopia prowadzi do horroru.
Wykorzystanie typowych motywów powieści utopijnej Perec umieszcza swoje „idealne społeczeństwo” na odosobnionej wyspie, trudno dostępnej, o czym świadczy opis w rozdziale XII. Wewnętrzna organizacja „W” jest nienaganna. Terytorium opisane przez Pereca składa się z czterech miast. Perec, zafascynowany liczbami i ich znaczeniami, bawi się matematycznymi właściwościami liczby cztery: jest ona jednocześnie sumą dwóch dwójek, iloczynem liczby dwa przez samą siebie, a zatem liczbą dwa podniesioną do kwadratu. W rezultacie czwórkę można uznać za liczbę „doskonałą”. Nie jest więc przypadkiem, że Perec ją wybrał; zresztą miasta rozmieszczone są na planie kwadratu, co wzmacnia nieubłaganą symetrię charakteryzującą to miejsce. Funkcjonowanie wyspy jest nienaganne, hierarchiczny podział jej mieszkańców rygorystyczny, a jej polityka doskonale uporządkowana. Mieszkańcy „W” zdają się być zjednoczeni ideałem olimpijskim, ideałem o szlachetnych wartościach, korzystnym dla ludzkości. Zatem opisana przez Pereca Wyspa spełnia wszystkie cechy utopii: jest to idealna wyspa, zamieszkana przez społeczeństwo odmienne od naszego, kierujące się ideałem.