10 grudnia 1916 został przeniesiona do 4 pułku piechoty LP, w którym prowadziła izbę chorych. 2 września 1917, po kryzysie przysięgowym, została wcielona do austriackiego 16 pułku strzelców jako feldfebel sanitarny.
15 listopada 1918 w Krakowie wstąpiła do 4 pułku piechoty Legionów, a cztery dni później została przydzielona do załogi pociągu sanitarnego nr 1 na stanowisko szefa magazynu. Wzięła udział w bitwie o Lwów. 13 grudnia 1918 pod Mszaną Dolną dostała się do niewoli ukraińskiej i tego samego dnia została uwolniona. 7 marca 1919 wróciła do 4 pp Leg. i prowadziła pułkową izbę chorych. 6 listopada 1919 powierzono jej funkcję batalionowego referenta kulturalno-oświatowego, a 25 sierpnia 1920 referenta kulturalno-oświatowego pułku. Od 9 maja do 9 czerwca 1920 ukończyła kurs instruktorów oświatowych przy Oddziale II Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 17 czerwca 1921 została mianowana podporucznikiem Ochotniczej Legii Kobiet. 4 kwietnia 1922 została zwolniona do rezerwy.