Konstrukcja z cegły na kamiennym fundamencie miała około 900 metrów długości i obejmowała baszty obronne (z których do dziś przetrwała jedna) oraz trzy bramy: Krakowską od zachodu, Pilzneńską od wschodu i mniejszą bramę od południa w rejonie dzisiejszych Wielkich Schodów. W 1459 roku na Przedmieściu Małym wzniesiono drewniany klasztor i Kościół Matki Bożej Śnieżnej dla zakonu bernardynów, co było efektem wcześniejszej umowy właścicieli miasta z Janem KapistranemK. Moskal, hasło: Bernardyni w: Encyklopedia Tarnowa, red. A. Niedojadło, Tarnów 2010, s. 47.. W latach 1467–1499, dzięki ponownej fundacji Jana Amora z Tarnowa, budynki klasztorne zastąpiono obiektami murowanymi i otoczono fortyfikacjami murowano-ziemnymi (współcześnie budynki te są przebudowane i pełnią funkcje świeckie). W tym samym okresie miasto rozwijało infrastrukturę komunalną, w drugiej połowie XV wieku w Tarnowie działała publiczna łaźnia oraz drewniany wodociąg sprowadzający wodę z pobliskiej wsi Krzyż do zbiorników na rynku, a z 1448 roku pochodzi pierwsza pisemna wzmianka o istnieniu tarnowskiego ratuszaM. K. Trusz, hasło: Ratusz w: Encyklopedia Tarnowa, red. A. Niedojadło, Tarnów 2010, s. 355..mały|Dawny kościół Bernardynów pw.