Matki Bożej Śnieżnej|lewo Tarnów położony był na skrzyżowaniu dwóch szlaku handlowego biegnącego z Niemiec przez Wrocław i Kraków na Ruś ze szlakiem wiodącym z Węgier do wybrzeży Bałtyku. Korzystne usytuowanie geograficzne sprzyjało szybkiemu rozwojowi handlu i rzemiosła związanego z obsługą kupców. Średniowieczna tarnowska gospodarka opierała się na rzemiośle i handlu. W drugiej połowie XIV wieku w mieście zaczęły rozwijać się cechy rzemieślnicze. Rzemieślnicy słynęli głównie z wyrobów sukienniczych i płócienniczych (cech powołano przed 1444 rokiem)J. Leniek, F. Herzig, F. Leśniak, Dzieje miasta Tarnowa, Tarnów 1911, s. 34..Kupcy na dużą skalę importowali woły z Rusi oraz Mołdawii. Kluczowym partnerem handlowym w kraju był Kraków, a także inne małopolskie miasta (m.in. Bochnia, Biecz, Krosno, Sandomierz). Za granicą Tarnów utrzymywał bliskie relacje z węgierskimi miastami Bardejów i Kieżmark, z których sprowadzano wino. Wzrost ekonomiczny miasta napędzały przywileje zdobywane przez wpływowych właścicieli Tarnowa. Pierwszy z nich nadał w 1419 roku Władysław Jagiełło. Pozwolił on tarnowianom wozić towary do Wrocławia tzw. gościńcem śląskim przez Opatowiec, Lelów i Krzepice.