Johnston zginął, pochłonięty przez gwałtowne spływy piroklastyczne, które runęły w dół zboczy z prędkością co najmniej 480 km/h.
Po erupcji Glicken udał się do Toutle High School, centrum koordynacji akcji ratunkowej, gdzie razem z oficerami eskadry ratowniczej wsiadł do helikoptera, by szukać Johnstona albo choćby śladu jego posterunku. Choć szukał przez niemal sześć godzin, latając z trzema różnymi załogami, nie znalazł żadnego śladu. Próbował namówić czwartą załogę helikoptera, lecz ta odmówiła, uznając warunki za zbyt niebezpieczne. Tego samego dnia Swansona poproszono, by porozmawiał z niepocieszonym Glickenem, przytłoczonym poczuciem winy i żalem. Glicken uważał, że gdyby nie musiał jechać do Kalifornii, to jego, a nie Johnstona, poproszono by o pozostanie na posterunku jeszcze jedną noc.
W połowie 1980 roku, po majowej erupcji, naukowcy USGS postanowili utworzyć (CVO) w Vancouver, by uważnie monitorować wulkany w Oregonie, stanie Waszyngton i Idaho. Glicken wrócił na Mount St. Helens, licząc, że dołączy do zespołu badającego skutki erupcji.