Dzwonnicę odnowiono w 1666 roku.
W 1659 roku toczyły się dyskusje na temat przeniesienia kaplicy. Ostatecznie uczyniono to w 1666 roku. Nową lokacją było wzgórze w pobliżu podmokłej łąki, na której świątynia stała dotychczas. Nie wiadomo nic o planie ani proporcjach nowej budowli. Została ona zburzona podczas wielkiej wojny północnej, kiedy spalili ją rosyjscy żołnierze. Z pożaru ocalał dzwon.
Po zawarciu traktatu pokojowego w Uusikaupunki w 1721 roku, na fundamentach starej kaplicy, prowadzona była stopniowo odbudowa. W 1728 roku położono dach nowej kaplicy. Budowla miała wymiary 11,3 na 7 metrów, a jej wysokość wewnętrzna wynosiła prawie 3 metry. Kruchta kaplicy zwrócona była na południe, a zakrystia na północ. Anders Andersson Edberg ufundował w 1736 roku ołtarz, przedstawiający ostatnią wieczerzę. Nowy dzwon, ufundowany przez parafię, odlano w Sztokholmie w 1745 roku. Oba dzwony prawdopodobnie wisiały w małej dzwonnicy, która do dziś zdobi zachodni szczyt. W 1781 roku dobudowano galerię dla kobiet, prawdopodobnie wzdłuż północnej ściany, obok wcześniejszej galerii, ozdobionej malowidłami Claesa Langha.