Po rozbudowie kaplicy w 1812 roku, uzyskała ona obecny plan. Od wschodu dobudowano trójboczne prezbiterium. Plan był wyraźnie inspirowany kaplicą w Kökar. Zewnętrzna część świątyni była wyłożona czerwonymi deskami, które pobielono w 1896 roku. Dach pokryto częściowo smołowanym gontem, a częściowo smołowanymi deskami. Wschodni szczyt podzielony jest na trzy części, a lekko wysunięta, wąska dzwonnica o wysokości 9,6 metra, wznosi się przy szczycie zachodnim. Wieżę zwieńcza stroma, piramidalna iglica. Osiem dużych okien rozmieszczono symetrycznie wzdłuż ścian północnej i południowej oraz w prezbiterium. Do ściany południowej dobudowano kruchtę. W 1960 roku kościół został odrestaurowany. Przez następne 10 lat, do 1970 roku, Lumparland stanowiło odrębną parafię. Potem zostało przyłączone do parafii w Lemland.