Powołanie się na Pedra Nunesa oraz fakt, że pierwszy rozdział omawia „Błędy zwyczajnej mapy morskiej, na której loksodromy są wyrażone liniami prostymi, a stopnie szerokości wszędzie równe”, świadczą o wpływie Nunesa na dzieło Wrighta. Ponadto skutki podążania kursem loksodromy po powierzchni globu jako pierwszy omówił Pedro Nunes w 1537 w Traktacie w obronie mapy morskiej. W pracy tej Nunes zaproponował konstrukcję atlasu żeglarskiego złożonego z kilku arkuszy w dużej skali w walcowym odwzorowaniu równoodległościowym, aby zminimalizować zniekształcenie kierunków. Gdyby arkusze te sprowadzić do tej samej skali i zestawić, dawałyby przybliżenie odwzorowania Mercatora, wprowadzonego później przez Gerarda Merkatora w 1569. Merkator nigdy nie wyjaśnił sposobu konstrukcji odwzorowania noszącego jego imię ani tego, jak do niego doszedł. Na przestrzeni lat wysuwano różne hipotezy, ale w każdym razie przyjaźń Merkatora z Pedrem Nunesem oraz dostęp do stworzonych przez Nunesa tablic loksodromicznych prawdopodobnie mu w tym pomogły. Odwzorowanie Merkatora było przydatne w żegludze, ponieważ przedstawiało linie stałego kursu rzeczywistego (loksodromy) jako linie proste.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Edward Wright · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.