Dzięki swojej działalności Molyneux znany był podróżnikom Thomasowi Cavendishowi, Johnowi Davisowi, Francisowi Drake’owi i Walterowi Raleighowi, pisarzowi Richardowi Hakluytowi oraz matematykom Robertowi Huesowi i Edwardowi Wrightowi. Wydaje się, że budowę globusów zaproponował Davis swojemu mecenasowi Williamowi Sandersonowi, londyńskiemu kupcowi określanemu jako „jeden z najhojniejszych i najbardziej patriotycznych książąt kupieckich Londynu czasów Elżbiety I”. Sanderson chętnie zgodził się pokryć koszty produkcji i sfinansował początkowe wytwarzanie globusów kapitałem 1000 funtów (równowartość około 351 800 funtów w 2026 roku według siły nabywczej).
Globusy ziemskie Pracując nad globusami ziemskimi, Molyneux badał opisy tras żeglugowych () oraz locje (). W 1590 roku przekazał Thomasowi Harriotowi opis trasy do Brazylii i Indii Zachodnich. Korzystał też z porad i pomocy nawigatorów oraz matematyków. Jest na przykład prawdopodobne, że sir Walter Raleigh doradzał mu w sprawie hiszpańskojęzycznej legendy (napisu objaśniającego) o Wyspach Salomona, która pojawiła się na globusie ziemskim. Raleigh uzyskał te informacje od Pedra Sarmienta de Gamboa, galicyjskiego żeglarza wysłanego przez króla Filipa II, aby ufortyfikował Cieśninę Magellana po tym, jak przepłynął przez nią Francis Drake.