W czasie pobytu we Francji Zhang przewodniczył grupie chińskich studentów. Uczestniczył też w założeniu Stowarzyszenia Oświatowego Chińsko-Francuskiego, które propagowało wśród chińskich uczonych studia za granicą, zwłaszcza w ramach ruchu pilnej pracy i oszczędnych studiów (programu, w którym chińscy studenci zarabiali na naukę pracą we francuskich fabrykach). W czasie wojny organizował ponadto pomoc dla .

Kariera akademicka W 1920 roku Zhang wrócił do Chin i na rekomendację polityka z Chaozhou został dyrektorem szkoły średniej Jinshan w Guangdongu. Wymienił wielu nauczycieli i wprowadził kilka reform, m.in. koedukację, lekcje wychowania fizycznego i nauczanie języka angielskiego, rezygnując zarazem z nauki pamięciowej, co wzbudziło niezadowolenie właścicieli szkoły. Spotkał się z guangdońskim militarystą (regionalnym gubernatorem wojskowym) Chen Jiongmingiem, by zabiegać o wprowadzenie w regionie kontroli urodzeń, ten jednak odmówił. Zhang twierdził, że Chen nazwał go „chorym psychicznie”, gdy usłyszał jego propozycję. Po roku zmuszono go do rezygnacji i opuścił Guangdong w obawie przed politycznymi prześladowaniami ze strony Chena.